امشب از اون شبایی که بی حسین گریه کنم

یک گوشه ای بشینم و بی صدا هق هق کنم

ارباب زمین خوردت منم

گرمای سوزان کویر بر تن خسته ی کاروانیان نیش می زند و بدن آن ها را آزار می دهد

خورشید آرام آرام غروب می کند آری،غروب دوم محرم است.

اکنون صدایی بر صحرا طنین می افکند این جا کجاست؟؟

ندا می رسد این جا کربلا ست آری حسین (ع) به کربلا می رسد و دل کویر گرم کربلا را

به تب و تاب می اندازد

آسمان نیز دلش می گیرد

و فرات بی صدا اشک می ریزد

مسلم راهی می شود تا سرنوشتی تازه برای آل پیامبر گره بخورد.